Australie 2016

Australië >> Deel 1 Cairns

And so it begins…
Donderdag 8 september vliegen we om 10 voor 10 in de avond richting Australië! Na Luan een dagje op het verblijf te hebben gebracht konden wij alles relaxt en wel inpakken. Bij het pakken van de paspoorten kwam ik een oud internationaal rijbewijs tegen en dacht ineens; hebben we die nu ook niet nodig? Jep, bleek het google-antwoord. Oeps! en Stress! Maar gelukkig hebben we een ANWB in Alphen en na een uurtje hadden we er allebei één. We denken gelijk ‘wat hebben we nog meer vergeten…’ Maar we kunnen echt niks bedenken en om een uurtje of 6 komt Thijs naar ons toe om ons met de auto naar Schiphol te brengen.

We zijn er ruim 3,5 uur van te voren en dat is maar goed ook. Het is namelijk druk. Erg druk. De rij voor de incheckbalie is lang en de rij voor de douane ook. Gelukkig is de rij voor de beveiliging nóg langer, om de spanning er in te houden 🙂
We hadden bedacht op Schiphol wat avondeten te nemen omdat we toch wat uurtjes aan tijd te doden hadden. En wat bleek; de rij bij de Mac Donalds was nóg langer! Wat wil je ook als de prijzen zo’n 30% duurder zijn dan normaal, daar wil iedereen van profiteren!
Oh well, genoeg sarcasme. We redden het qua tijd keurig en aangekomen bij de gate is het niets dan lof en Wowwwws van Luan bij het zien van de gigantische A380. Ja jongen; biggest people-plane in the world!

fullsizerender-2
In het vliegtuig doen de stewardessen er alles aan om Luan een extra stoel te geven voor wat extra comfort. Dat lukt omdat een hele aardige jongen aan de andere kant van het gangpad zegt dat hij gerust ergens anders wil gaan zitten voor ons. Hij heeft zelf 3 kinderen en wist hoe fijn het was wat extra ruimte te hebben. Super! Het is inderdaad bij het in slaap vallen wel heel handig voor Luan om nog een beetje te kunnen draaien. Na 2,5 uur gezellig spelen wordt ie heel moe. Niet zo gek; het is al half 1 ’s nachts. Na even zielig zijn zing ik zachtjes een liedje en valt ie heerlijk in slaap. Na de landing, als iedereen al uit het vliegtuig is, moeten we hem toch echt eventjes wakker maken 🙂

Op Dubai hebben we een paar uurtjes overstap maar ook daar is het DRUK (in hoofdletters, zo druk). We gaan weer door de douane, lange rij, en door de beveiliging, nog langere rij. Na een gate-wijziging hebben we al met al nog maar een half uurtje over aan wachttijd. Zo gaat de tijd wel lekker snel.

Toen kwam de lange vlucht; Amsterdam-Dubai was slechts 6,5 uur, deze zal zo’n 14 uur gaan duren. En natuurlijk is deze vlucht voller dan vol en is er geen extra stoel over. We hebben een hele aardige very chatty Australian guy naast ons zitten die ons vermaakt met verhalen over zijn reis naar London, de filmscripts die hij schrijft, dat ie ooit Steve Irwins leven had gered, net als dat van z’n buurman trouwens! En o ja, hij kreeg in Parijs zomaar een leren jas van Armani van een modeontwerper die daar was voor de fashionweek. Die hoefde hem niet meer. Hij was van plan de scripts aan Hollywood te verkopen, of aan China omdat die niks geven om plagiaat… Ehh Don’t quit your day job? (Wat overigens buschauffeur was). Ook twijfelde ik aan het passen van de Armani-jas. Hij was nogal aan de gezette kant. Subtiel gezegd. Dat maakte onze gezamenlijke ruimte er ook niet groter op. Maar Luan, onze held van de dag vond het allemaal prima en best en vermaakte zich met cadeautjes van de crew, autootjes, filmpjes en stukjes lopen door het gangpad naar de bar en weer terug. En ja ja, in de 14 uur ook maar liefst 3 geslapen!
Ondanks deze knusse setting waren we blij in Brisbane aan te zijn gekomen. Dit met vertraging omdat in Dubai de doorgelabelde koffers kwijt waren geraakt. Hierdoor zaten we al een uur in het toestel te wachten voordat we konden vertrekken. Daardoor hadden we in Brisbane tenminste wel onze koffers. Maar hier hadden we nu wat minder tijd dan de geplande 3 uur en juist hier moesten we onze koffers weer ophalen en opnieuw inchecken omdat we meer dan 24 uur geleden vertrokken waren. De rij voor de douane was echt DRUKKER DAN DRUK (Ik had de hoofdletters al te vroeg ingezet, blijkt nu). En ze zijn in Australië nogal streng qua importeren, je mag bijna niks aan eten mee het land in en als je wel wat bij je hebt moet je dat dus aangeven. Net als medicijnen. We hebben dus ‘ja’ in te vullen op onze declaration-form. En dat maakt het nog ingewikkelder. Gelukkig wurmen we ons een soort van heel handig door de lange rij heen in een speciale familie-rij voor mensen met kleine kinderen. Met veel geluk duurt het daarom maar 3 kwartier in plaats van het drievoudige. Ook bij de ‘ik-heb-iets-aan-te geven-rij’ geven we op de vraag wat we dan aan te geven hebben aan eten een luchtig ‘oh just babyfood’-antwoord waardoor ze even naar de lange rij voor controle achter zich kijkt en zegt dat we door mogen lopen. Gelukkig! Zo gaat het toch allemaal best vlot en hebben we bij de gate zowaar 20 minuutjes over voor we aan de laatste, lekker korte vlucht van 2,5 uur beginnen. Hier weer een hele rij stoelen voor onszelf met een eigen stoel voor Luan. Nieuwe cadeautjes van de crew voor ons heldje wat zich nog steeds opperbest vermaakt!
De vlucht gaat supersnel omdat we alledrie in slaap vallen. Als we in Cairns aankomen geen rijen meer! Omdat we al in Australië waren. En hoera, ook alle tassen en de buggy arriveren keurig! Nou alleen nog even snel een taxi nemen naar het verhuurbedrijf van de camper en we zijn er.
Met een nog steeds slapende Luan in de buggy lopen we naar buiten. En jawel een rij. Een lange rij. Voor de taxi’s! Nou, we moeten ook wel in stijl deze reis afsluiten natuurlijk! Was maar zo’n 3 kwartier hoor, stelt niks meer voor.

Na wat uitleg en formulieren rijden we met onze camper, Luan noemt het terecht vol trots en ontzag een VRAGWAG, richting onze eerste camping, slechts 2,5 km er vandaan. We zijn allemaal best moe. Oké, heel moe. We staan om 4 uur in de middag op onze plek geïnstalleerd. En Luan mag naar bed. Slapen in een vrachtwagen! Dat maakt hem heel blij!
Hij slaapt 17,5 uur aan één stuk tot de volgende ochtend half 10 dus. Zo. Dat betekent gelijk weer in een goed ritme en geen jetlag dus!

fullsizerender
Ook wij voelen ons beter na flink wat slaap en het is inmiddels zondag 11 september. Onze 7e trouwdag! We besluiten nog een nachtje bij te boeken op deze camping. Even rustig opstarten en Cairns is prachtig! We doen in de ochtend boodschappen en lunchen daadoor wat later. Luan slaapt lekker van half 4 tot half 6 en heeft daarna dus genoeg energie om met ons mee te gaan naar de boulevard. Wat mooi daar! We lopen zo’n 8 kilometer heen en weer en gaan halverwege lekker uit eten voor onze trouwdag. Het is perfect weer. 26 graden met een briesje. Het is nu inmiddels 12 uur ’s nachts en ik zit heerlijk in m’n hemdje buiten dit verhaal te schrijven.
We love it here!

img_6136

img_6147

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: