Costa Rica 2010

Costa Rica 2010

 

Na lang wachten is het dan zo ver. Vandaag gaan we vertrekken na het O zo prachtige Costa Rica. Althans, dit dachten we. Bij aankomst op Schiphol bleek al snel dat onze vlucht naar Houston was gecancelled. In eerste instantie een groot drama, maar ja…wat doe je er aan. Vandaag zou er ook geen vlucht meer gaan, en Fox heeft voor ons een mooi hotel geregeld vlak bij Schiphol, en de vlucht om weten te boeken na morgen. Op het hotel onze dag vol gemaakt onder het genot van 1,2,3,4? Biertjes. Lekker vroeg naar bed in de hoop dat het de volgende dag beter zou gaan.

Dag 2: Nog steeds Amsterdam hehe
Daar stonden we weer, en dit keer ging de vlucht wel door. JOEHOEEE! Eindelijk beginnen. De vlucht naar Houston in ieder geval dan. Inchecken op Schiphol is een makkie. Je word ondervraagd voordat je aan boord gaat van het vliegtuig. Ook moet je even door de bodyscanner, maar dat stelt allemaal niks voor. Wanneer je in de lucht bent deelt de stewardess papieren uit waarin je een aantal gegevens op moet invullen. Deze lever je bij de paspoort controle in Houston weer in. Ze kijken er niet eens naar, het is puur formaliteit. Het zelfde geld trouwens voor naar Costa Rica, en natuurlijk als je weer terug gaat via New York.

Vandaag zou er geen vlucht voor ons gaan van Houston naar San José, en dus ook hier ( in Houston) heeft Fox weer een hotel geregeld voor ons. Ook hier hebben we ons best vermaakt. En achteraf gezien was het toch ook een keer best leuk om dat te zien. Grote auto’s, grote mensen, grote menu’s. Ook voor het groepsgevoel was de vertraging niet negatief. Het was erg gezellig.

Dag 3: San José?
Vandaag zijn we dan eindelijk aangekomen op San José. Waar we werden opgewacht door onze gids Bernard (ook wel Bernardo genoemd door de Locals). De bus stond klaar, en de koffers werden allemaal ingeladen. De reis ging nu naar La Fortuna. Het was een reis van 3 uur met een tussenstop bij een winkel centrum. De busrit door de natuur was al erg indrukwekkend en Bernard had onderweg veel boeiende verhalen te vertellen.

Eenmaal aangekomen in La Fortuna krijgen we na ons welkomstdrankje onze sleutel. Mooie huisjes, en lekker in de natuur. ’s Avond zijn we op kosten van Fox ( door de vertraging) naar de Baldi Hot Springs gegaan. Echt een prachtig zwem paradijs recht onder de vulkaan. We zwommen midden in een onweersbui, maar als je daar bent kan dat je allemaal niet meer schelen.

Dag 4: Ricon de la Viera
In verband met de Jet Lag was ik om 5 uur al wakker. En heb ik een prachtige wandeling gemaakt richting de vulkaan, waar de zon net op kwam. Daarna naar het beekje achter ons appartement waar we enkele Bleu Jeans pijlgif kikkers hebben gespot. Daarna in de bus op weg naar Ricon de la Veira met als tussen stop de hangbruggen. Hier hebben we een niet al te pittige maar echt adembenemende wandeltocht gemaakt over stevige hangbruggen. Mensen met hoogtevrees hadden hier weinig problemen mee. Onderweg hebben we de Eye Lash Pit Viper gezien, enkele vogels en op de hoogste brug een aantal spelende apen. Erg leuk. Verder erg veel groen, en wederom erg veel boeiende verhalen van onze reisleider Bernard.

Later in de middag aangekomen op Ricon de la Viera. Een super mooi gebied aan een meer omringt met papegaaien. ’s Avond nog naar het slangenhuis geweest, en daarna nog met een aantal op zoek gegaan naar de huis krokodil die ergens scheen te zwemmen. Niet gevonden helaas. Wat we wel vonden was Imperial (het lokale bier). Ook erg fascinerend.

Dag 5: Ricon de la Viera
Vandaag hadden we de keuze om naar de warm water bronnen te gaan, wandelen, per paard of met de tractor. Ik (de held die ik ben) vond het wel avontuurlijk om per paard te gaan. Ik bespaar jullie de details, maar ik kan mijn kinderbijslag voor later wel gedag zeggen en ik ben terugweg gegaan met de tractor. Lag niet aan het paard overigens. Warm waterbronnen waren heerlijk en vooral het modderbad leverde enkele leuke foto momenten op.

Tegen 3 uur kwamen we ongeveer weer terug bij de lodge. Hier stelde Bernard voor om naar een waterval te lopen. Een tocht van ongeveer 70 minuten. Op dat moment brak er ook een giga regen bui uit met onweer waarop we maar met zijn 4en besloten aan de tocht deel te nemen. Het was de mooiste tocht die ik gemaakt heb. Helemaal zeik nat, maar dat maakte het juist ontzettend mooi. Alle lekkere geuren van de jungle, de regen geluiden. Echt heerlijk. Ik had een echt Jurrasic Park gevoel. Nog steeds erg bedankt voor deze tocht Bernardo. ’s Avond lekker eten, en ook weer de Imperial gespot samen met de Corona.

Dag 6: Palo Verde
Weer vroeg uit de veren ( Jet Leg). Om 5 uur maar een wandeling met de vrouw richting de jungle gemaakt. En het was zeker de moeite waard. Prachtig zo in de ochtenddauw en we hebben de agoeti, neusbeertje, gordeldier, huiskrokodil gezien en de toekans zien over vliegen.

Tegen 8 uur zijn we vertrokken richting Palo Verde waar we een tussen stop hebben gemaakt aan een wild water rivier waar de liefhebber kon gaan kajakken. Dit heb ik gedaan, met een aantal blauwe plekken als gevolg. Erg attent van je mede reizigers als ze je van rotsen af duwen. Maar we hebben gelachen en wederom weer gonoten van de prachtige natuur waar je doorheen peddelt.

Later die dag aangekomen op Palo Verde. Erg mooi uitzicht op zee vanuit je hangmat, waar af en toe een Imperial voor langs zweefde. ’s Avond weer lekker gegeten en later met Bernard en de groep gaan vogelspin vissen.Het had net geregend, en de spinnen wilden niet bijten. Morgen weer een kans.

Dag 7: Palo Verde
Vroeg uit de veren om in de ochtenddauw de mangrove tocht te maken. Een echt idealistische boottocht door de diepe jungle zoals je het eigelijk alleen maar op TV ziet. Onderweg vele volgens gezien waaronder de pelikaan, fregatvogel, visarend, roze lepelaar en nog vele meer. Boot toch heeft zo’n 2,5 uur geduurd. Later op de ochtend was er nog de keus om te gaan paard rijden door de mooie gebieden. Ik zelf had daar niet zo veel zin aan, en had bovendien plannen een nep spin te maken voor 1 van mijn wel gewaardeerde reisgenotes. Later nog genoten van een lekker chipje en een Imperial bij de over buren. Erg gezellig.

’s Avonds na het eten weer gaan vogelspin vissen, en dit keer met succes. De spin werd op tafel gelegd, en we kwam er achter dat ze eigelijk heel vriendelijk en rustig zijn. Een aantal van de groep heeft haar nog vast gepakt. Toch viel bij 1 iemand in de groep de spin helemaal verkeerd en werd er redelijk emotioneel van. Laat dat nou net die gene zijn waar ik mijn nepspin op een donker plaatsje heb geplaatst in de Lodge. Er zat niets anders op dan hem maar weer weg te halen. Achteraf kon ze het wel waarderen en heeft ze hem maar gehouden als souvenir.

Dag 8: Manuel Antonio
Het langer blijven liggen op bed gaat inmiddels al beter. Misschien wen ik aan het tijdsverschil, of doet de Imperial zijn werk. Vandaag vertrekken we naar Manuel Antonio. Alle spullen weer bij elkaar pakken en de bus in stappen. Nog even de camera in de tas doen, waar ik opeens een schorpioen uit tover. Bernard pakt hem bij de staart en verteld er weer een mooi verhaaltje over.

Onderweg naar Manuel Antonio maken we een tussen stop vlak bij de krokodillen brug om hier de krokodillen safari te doen. De rivier is erg vervuild, wat wel een beetje jammer is. Maar schijnbaar maakt dat voor de crocs niet uit, wat ze lagen er genoeg. Sommigen kwamen erg dicht bij de boot, waarschijnlijk omdat ze hun nest in de buurt hadden, en ons er weg wouden drijven. De kapitein van de boot besloot halverwege de boot uit te stappen om een krokodil te voeren met kip. Ik vroeg aan Bernard of ik mee mocht, en dat mocht ook. Alleen toen ik zal dat de kapitein tot over zijn enkels in de modder weg zakte op zijn blote voetjes… hoefde het niet zo nodig meer van mij. Later nog naar de andere kant van de rivier gevaren. Een schitterende tocht met veel volgens en krokodillen.

Toen de reis weer hervat richting Manuel Antonio. Eenmaal aangekomen snel de zwemkleding aangetrokken, en heerlijk liggen ballen met de groepsgenoten onder het genot van onze nu wel bekende vriend mr.Imperial. Daarna lekker voor het appartement zitten genieten van de geluiden van de natuur, en praatjes maken met de buurtjes. Waarna ik opeens de oudste (53) van de groep zie rennen met zijn camera in de hand. Als een oudere man rent met een camera in de hand is mijn advies…er domweg achteraan rennen, ze rennen niet zomaar. De achtervolging ingezet waarna we uitkwamen achter het zwambad, hier was net een luiaard op de grond gekropen. Samen met een local heb ik de luiaard een beetje uit de bossen getrokken voor een mooier aanbeeld en foto positie ( achteraf best lullig want de luiaard komt maar 1 keer per week uit de bomen om zijn grote behoefte te doen…. Dus feitelijk heb ik hem gewoon van de pot af gerukt). Het was een erg mooi moment om zo’n dier van dichtbij te mogen zien, en ben er Maarten erg dankbaar voor.

Die avond hebben we gegeten bij het restaurant van het appartementen complex zelf. Het was erg lekker, alleen jammer dat vanwege het laagseizoen te tent al erg vroeg ging sluiten. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Dag 9: Manuel Antonio
Vandaag weer een drukke dag voor de boeg. Eerst stappen we in een busje op weg naar de Catamaran. Hierop gaan we een boot tocht maken over een stukje mooie oceaan. Ik besluit meteen vol enthousiasme voor op de punt te zitten op een mooi bankje met als gevolg dat ik 10 minuten plat lig op het dek…. Zeeziekte. Onderweg schijnen ze veel dolfijnen, roggen en schildpadden te hebben gezien. Maar ik moet eerst de foto’s nog even zien om dit te geloven.

Halverwege de boot tocht zijn we gestopt om hier een stukje te gaan snorkelen. Uitrusting werd geregeld. We snorkelden in een mooi gebied, maar hellaas door veel regen de dag ervoor was het water een beetje troebel. Maar al met al was het best aardig. Daarna werden de zeilen gestreken, en gingen we onder het genot van wat eten, onbeperkt drinken en lekkere reggae muziek wat verder het water op. Ik ben niet meteen in de punt gaan zitten, en heb dus ook nog echt wat kunnen zien van de 2e helft.

’s Middags weer terug bij het appartement hebben we ons klaar gemaakt om de Canopytour te doen. Hiervoor moesten we weer een stukje met een busje rijden, maar waren vrij snel op bestemming. Voor aanvang van de Canopy krijg je een heel uitgebreide uitleg over wat je allemaal moet doen, dat het enigszins een beetje spannend maakt. Al die regeltjes, ga ik dat nog wel onthouden! Maar na het eerste kleine stukje te zijn afgedaald blijkt het allemaal vrij simpel. Gewoon laten glijden, vooral genieten van de natuur, en pas aan het eind remmen wanneer 1 van de begeleiders dat roept. Het was echt adembenemend, vooral de 2 langste tochten door de toppen van de bomen. Erg jammer dat het voorbij was. Aan het eind hebben we voor 5 dollar per persoon nog een cd kunnen kopen van de fotograaf die met ons mee was gegaan. Echt leuke foto’s.

’s Avond nam Bernard ons mee naar een leuk restaurant dat in de romp van een oud vliegtuig in gebouwd. Ook hier was het eten en de keus erg goed. Daarna lekker slapen, morgen weer een actieve dag

Dag 10: Manuel Antonio
Weer een prachtige dag in het O zo mooie Costa Rica. Vandaag gaan we met Bernard het nationale park van Manuel Antonio in. De wandeling door het park is best te doen, bijna volledig vlak. Onderweg vele dieren gespot o.a. luiaard, toekan, gier, kapucijn aap, wasbeer, Jesus Christ hagedis, brul aap en echt nog vele anderen. Onderweg nog op het meest idyllische strand geweest, welke je ook ziet in Expeditie Robinson. Wij waren daar als enige, vergezeld door een neusbeer en een grote leguaan.

Aan het eind van de wandeling vraagt Bernard of er nog mensen geïnteresseerd zijn in een iets wat stevigere wandeling omhoog naar een uitkijk punt over de baai. Een groot deel van de groep gaat mee, de rest gaat genieten op het strand en hun tas bewaken tegen de brutale kapucijn aapjes en de wasberen. De tocht omhoog duurt ongeveer 40 minuutjes, maar is de moeite zeker waard. Wat een prachtig uitzicht. Boven was dan ook iedereen even stil om even van het moment te genieten. Bernard gaf ons even de tijd waarna we weer gingen afdalen richting het strand. Ook hier zien wij de kapucijn aapjes en de wasberen het strand domineren. Het blijft een mooi gezicht om een vrouw te zien trekken aan haar tas met aan de andere kant 2 wasberen.

Na zo’n actieve dag hadden we best een beetje trek, en besloten we die avond niet met de hele groep te gaan eten, maar met slechts een gedeelte van de groep. Bernard heeft ons geholpen met het bestellen van een taxi en het uitzoeken van een restaurant. Perfect geregeld, en het was een super gezellige avond. Het was die dag een feestdag in Costa Rica, en 1 van de chauffeurs had dan ook wel wat genuttigd voor aanvang van deze rit. Maar ach…avontuurlijk Costa Rica toch? Ook zijn de Costa Ricanen erg subtiel met het overbrengen dat ze eigelijk de tent willen gaan sluiten. Tv uit. Rolluiken naar beneden, daarna weer omhoog. Licht uit, licht aan. Uiteindelijk hadden we de hint wel begrepen en zijn we naar huis gegaan, maar nog een mooie boom kikker op ons zat te wachten op 1 van de ramen van een appartement. TRUSTEN!

Dag 11: San José
Vandaag de laatste keer wakker worden in ons mooie appartementje in Manuel Antonio. Het waren leuke 3 dagen. Huisjes waren top, en de airco deed het perfect. Vandaag gaat de reis naar San José. Eind bestemming is eigelijk Tortugero, maar doordat dat best een eind rijden is hebben ze gekozen voor een dagje San José. Onderweg stoppen we nog 1 keer op de krokodillen brug waar we super grote krokodillen zien heerlijk liggen zonnebaden. Naast de brug krijgen we een drankje aangeboden door Bernard. Gratis…daar houden wij Hollanders van.

Na weer een tijdje te hebben gereden komen we in San José aan. Dat is wel even wat anders als je net een tijd in de Natuur hebt gezeten. Het kost ons dan ook enige aanpassing vermogen, maar na een tijdje vermaken we ons redelijk. Bernard geeft ons een kleine rondleiding door het centrum, waar hij ons onder anderen de bank, postkantoor, supermarkt en een aantal musea laat zien. Hij houdt de rondleiding kort zodat we ieders apart van ons dagje kunnen genieten. Wij hebben kaartjes gekocht, en gingen deze verzenden op het postkantoor. Bij binnenkomst in het postkantoor worden we al aangekeken door de balie medewerkers, die ons er natuurlijk meteen uitpikken als toeristen. Je ziet de medewerksters al een beetje gniffelen en angstig dat die niet Spaans sprekende Hollanders bij hun aan de balie komen zeuren. Afin we zoeken ons een balie uit en lopen er op af. Op het moment dat we er bijna zijn lacht de vrouw vriendelijk, en draait vervolgens haar bordje van geopend naar gesloten…. De boodschap is duidelijk. Toch doorgelopen en maar een beetje begonnen met zeuren op postzegels. Met heel wat gebaren taal heeft het toch maar 2 minuten geduurd. Waar zijn ze nou zo bang voor?

De rest van de dag hebben we besteed aan een beetje winkelen en gezellig bij een restaurantje zitten. Het hotel bevindt zich gelukkig midden op de winkelstraat dus verdwalen word moeilijk, zelfs voor ons. Die avond heerlijk gegeten onder begeleiding van Bernard naar een restaurant iets verder de stad in (waar je liever niet alleen loopt). Bij dit restaurant afspraken gemaakt met reisgenoten om die avond/nacht nog even lekker te stappen in de stad. Maar tegen de tijd dat we weer terug waren bij ons hotel bleek toch dat eigelijk iedereen had afgehaakt. Ik bleef alleen over. Maar gelukkig bood de erg sympathieke Bernard aan om mij te vergezellen. Van wat ik er nog van weet was het toch nog erg gezellig, en leuk om het nacht leven van San José te zien. Wel veel armoede, maar geen irritante mensen. Later in de nacht mijn nestje maar weer opgezocht

Dag 12: Tortugero
Weer een mooie dag aangebroken in Costa Rica. Pfuuuu dag 12 alweer, time fly’s when you’re having fun. Vandaag gaan we naar Tortugero naar het zogeheten Turtle Beach Lodge. De verwachtingen voor deze lodge liggen hoog na aanleiding van wat we op forums gelezen hebben. We rijden een tijdje in de bus waarna de reis zich vervolgd in een boot. Het is een vrij simpele boot, maar dan wel met 150 pk erachter. Dus dat ging wel lekker. Het was een adembenemende tocht. De kapitein gaf ons ook de tijd om naar dieren te kijken, en foto’s te nemen.

Na een half uurtje door een wat dichter stukje jungle te zijn gevaren komen we uit op een brede rivier. Hier moeten we midden op het water overstappen van 2 boten naar 1 boot ( in verband met gewicht). Daarna gaan de pk’s weer open en vervolgen we de reis naar ons volgend verblijf. Na ongeveer 2 uurtjes varen we door een heel smal slootje. De motor zit meer in de modder te baggeren dan dat hij ons in het water verplaatst. Maar in de verte zien we een groot spandoen met daar op Turtle Beach lodge. Yes!!! We zijn er. Weer een heerlijk welkomst drankje, en een toespraak van Bernard hoe de komende dagen er uit gaan zien. Vervolgens kregen we de sleutel, en konden we ons paleisje bekijken. We hadden het geluk een lodge op de hoek te hebben, deze waren lekker ruim. De lodge was echt adembenemend mooi. En ook hier weer in een geweldige omgeving, vlak aan het strand.

We hebben ons die middag lekker vermaakt in het zwembad met ouderwets bommetjes maken. Vooral onze ,,Benidorm Bastard’’ had er erg veel zin in. Naarmate we de avond ingingen zijn we met Bernard het strand op gegaan om hier opzoek te gaan naar de groene schildpad die in dit gebied eieren legt. We hebben best een aardig stukje moeten lopen, maar in het maanlicht had het best een betoverend effect. Na enige tijd te hebben gelopen werden we dan eindelijk beloond met een schildpad. Het was een vrij grote van ongeveer 1,40 m doorsnede. Helaas was deze net klaar met leggen, en weer onderweg naar de zee. Het bleek geen groene schildpad te zijn, maar een zeer zeldzame die op de lijst bedreigde diersoorten staan. Verder die avond hebben we geen schildpad meer gezien, maar wel heel veel sporen ervan. We hebben ze helaas net gemist. Bernard stelt voor dat we de dag erop nog een keer proberen, en we hoeven daar dan niet nog een keer voor te betalen. Gratis…daar houden we van.

Eenmaal bij de lodge nog lekker genoten met de groep van een x aantal lekkere biertjes. Daarna lekker naar ons hutje, genieten van de natuur geluiden.

Dag 13: Tortugero
Heerlijk wakker geworden onder het geluid van kikkers, brul apen en over vliegende toekans. Om 6 uur moeten we klaar staan om deel te nemen aan de boottocht in alle vroegte door de Jungle. De groep is niet helemaal compleet omdat het best vroeg was, maar dat bood voor iedereen een mooi fotografeer plekje in de boot. Bernard was ook weer van de partij om te helpen met het zoeken naar dieren. Het duurt niet lang voordat we de eerste kaaimannen zien dobberen in het water. Ze zijn redelijk zelfverzekerd en blijven dicht bij de boot liggen.

Tijdens deze tocht hebben we weer enorm veel vogels en vlinders gezien. Sommige van de vogels waren erg zeldzaam zoals de blauw Ibis. Krokodillen, leguanen, schildpadden en vleermuizen konden we allemaal weer aanvinken in ons boekje. De toch heeft ongeveer 3 uur geduurd en wij vonden de tocht om dit tijdstip ideaal omdat de zon nog niet zo sterk is. Ook is het prachtig om de natuur te zien ontwaken.

Bij terug komst zijn we snel begonnen aan het ontbijt omdat Bernard nog graag met ons een wandeltocht door de Jungle wou doen. Dus snel eten, insmeren met deet en lopen naar een looppad aan de voet van de jungle waar Bernard ons opwacht. We krijgen laarzen aangeboden, en vertrekken vervolgens de Jungle in. Het was een mooie tocht met veel mooie bloemen en planten. Heel veel dieren hebben we niet gezien, alleen een aantal gif kikkers en honderden muggen…lang leve deet. De toch van ongeveer 1 uur zat er bijna op, het grootste gedeelte van de groep was al uit de jungle waarna wij als achter blijvers werden beloond met de prachtige rood oog maki. Je weet wel, die mooie groene kikker met rode ogen en oranje pootjes. Hij was aan het slapen, maar Bernard heeft hem heel netjes wakker gemaakt en even laten poseren onder de lenzen van onze camera’s. Zo, die hebben we weer in de pocket! Super mooi.

’s Middag lekker liggen relaxen in een hangmat of aan het zwembad. Er was nog de keus om te gaan kanoën, maar ik vond een middagje even niksen ook wel een keer lekker. Weer werd het zwembad onveilig gemaakt met een bommetjes terreur. Ik hoop niet dat de andere badgasten daar waren om even tot rust te komen.

’s Avond zijn we weer vol goede moed het strand op gegaan met Bernard en een aantal gidsen die gingen splitsen. Hierdoor werd de vind kans groter. Na ongeveer 1,5 uur te hebben gelopen werden we dan eindelijk beloond met een groene schildpad dat net was begonnen aan het uitgraven van haar nest. We moesten op een redelijke afstand staan om haar niet te storen. Dit was niet gelukt, en ze verliet het nest. Gelukkig besloot ze 15 meter verderop toch maar weer om te gaan graven. En na ongeveer 1,5 uur te hebben gewacht begon ze dan eindelijk met leggen, waar wij dan ook bij mochten staan, de schildpad raakt namelijk dan in een trance en zal niet stoppen met leggen. Het was prachtig om het kopje van de schildpad te zien. Je kon er gewoon heel veel emotie bij aflezen. Of ik had natuurlijk veel medelijden met hem. Het zijn zulke prachtige dieren, het zou echt jammer zijn als dit ooit zou uitsterven. De gids had een eitje gepakt, die wij allemaal even hebben mogen vast houden. Het is net een ping pong bal, maar dan wat zwaarder. We hebben het eitje een kus gegeven en veel sterkte gewenst over 2 maanden. Van de 200 worden er maar 3 groot. Na een uur was de schildpad klaar en vertrok weer richting zee. Met toestemming van de gids hebben we haar even mogen aanraken, en even een dikke knuffel gegeven. Dag schoonheid… Slaap lekker.

Dag 14: Cahuita
Vandaag is het vroeger dan vroeg. Ik heb met 2 reisgenoten afgesproken om 5 uur wanneer het nog donker is weer een tocht te maken door de jungle en daarna een strand wandeling te maken om zo pas geborene schildpadden hun weg naar de zee te zien zoeken. Dus hup de laarzen aan, en weer lekker lopen. Het is zo vroeg dat zelf de muggen nog op 1 oor liggen, dus we kunnen volop genieten van al het groen. We worden tijdens onze tocht achtervolgd door enkele spin apen. Erg gezellig, en ze teuten niet zoveel als de dames in de groep. Het had die nacht geregend dus de laarzen waren geen overbodige luxe. Lekker stampen door de plassen, das toch de droom van iedere volwassen man? De wandeling was heerlijk. We hebben weer enkele pijlgif kikkers mogen zien, en ja hoor… weer op het alle laatst de mooie rood oog maki. Nu snel hollen naar het strand.

Onderweg worden we al opgewacht door een andere reisgenoot die op zijn foto toestel een foto laat zien van een baby schildpad. Super mooi en vol goede moed denderen we het strand over. Maar helaas, waarschijnlijk zijn we net iets te laat, en we hebben ze niet meer gezien. Wel een aangespoelde citroen haai. Jammer dat zijn oog er al aan bungelde, dit maakte de foto wat minder mooi.

Eenmaal weer bij de lodge aangekomen hebben we onze tassen gepakt om weer te vertrekken naar de volgende bestemming. Eerst hebben we weer een boottocht gemaakt van een aantal uur waarna we in een haven in Limon aan kwamen. Vanuit hier werden we verder vervoerd met de bus. Eerst zijn we een klein stukje de andere kant op gereden om daar te gaan lunchen. Het was grappig om te zien hoe verschillend dit gebied weer was in vergelijking tot de rest van Costa Rica. Ik had er een beetje een Jamaicaans gevoel bij. Overal rasta’s, reggae muziek en iedereen was relaxed. Een drankje bestellen duurt een eeuwigheid, laat staan je eten. Maar voor 1 keer heeft dit echt we zijn charme. Vooral als je door een hippe opa wordt bediend die elke zin eindigt met ,,Relax man”.

Met volle buik vertrekken we weer verder naar Cahuita. Het was een klein stukje rijden. Bij aankomst bij de lodges heb ik een beetje mijn twijfels. Aan de buitenkant ziet het er wat verwaarloosd uit. Maar schijn bedriegt. Van binnen was alles piek fijn in orde. Die dag hebben we ons dan ook weer uitstekend vermaakt aan het zwembad onder het genot van alcoholische versnaperingen en ’s avond nog met de vrouw een mooie zonsondergang meegemaakt op het strand dat er achter ligt.

Lekker gegeten bij een lokaal restaurantje (waar het stikt van de rood oog maki’s!!!). Waren wij blij met die ene rood oog maki, zitten er hier gewoon 30 in de struiken. Maar die in de jungle was toch specialer. Door mijn enthousiasme had ik weer eens het geluk dat ik door de stoel was gezakt, en kon in 1 keer bij me overbuurvrouw onder de rok kijken. Ik heb nog voorgesteld lekker zo te blijven zitten, maar de restauranthouder besloot toch mij omhoog te helpen, de hele avond te voorzien van massages en tot slot van ramp mij de rest van de avond voorzien van gratis bier! Dat wil je toch niet? Maar je moet een gegeven paard niet in de bek kijken. Die avond weer lekker geslapen onder het geluid van de zee.

Dag 15: Cahuita
Het uitslapen lukt al aardig, en ik moet me zowaar haasten om de snorkel excursie te halen. Te voet gaan we door het dorp met nog 1 stel. De rest is gaan relaxen of naar de indianen toe. Na een half uurtje lopen door een leuk dorpje komen we aan bij de pier waar we de uitrusting krijgen en aan boord mogen stappen van de boot.

We varen een stukje richten het natuur reservaat de Cahuita. Hier springen we van boord om te beginnen met snorkelen. Het water was vandaag wel perfect helder, en we konden het koraal goed zien. Doordat we met een kleine club waren was het echt perfect te doen. Er ging een gids mee die altijd 10 keer meer ziet dan ons. Tijden het snorkelen hebben we onder anderen gezien de verpleegster haai, de pijl staart rog (denk aan Steve Irwine) en de fish-lion. Verder nog heel veel vissen en mooi koraal.

Aan het eind van de tocht hebben we de keuze terug te gaan ter voet door het natuur reservaat, of mee terug te gaan met de boot. Wij zijn gaan lopen en worden afgezet op een super idyllisch stukje strand. We kleden ons om en gaan met ons vieren op eigen houtje aan de toch beginnen. Onderweg heel veel skinks gezien, veel krabbetjes en ook nog een luiaard. De wandeling is erg goed te doen. Er waren bijna geen mensen in het park, dus je kunt heerlijk genieten van de rust en de stilte. Onderweg 3 soorten apen gezien, de brul, spin & kapucijn aap. We konden er wel uren naar turen. Dit is toch zoveel mooier dan in een dieren tuin. De kapucijn apen zijn wel erg brutaal. Ze weten precies waar ze eten kunnen vinden, en laten dan ook wel hun tanden zien. Bij de uitgang van het park lag nog een brul aap die nog even van zich liet horen, het leek wel een beetje op ,,Houdoe! En bedankt”.

Na de wandeling lekker gegeten bij een restaurantje, en daarna weer terug naar de lodge. Ons laatste dagje in de natuur van Costa Rica. We hebben het dan ook afgesloten met een oorlog van bommetjes in het zwembad, met hier en daar nog wat schoonzwemmen. ’s Avond na het eten had Bernard nog een Holland party voor ons georganiseerd. Volgens mij vond het meerdere deel van de groep het wel geslaagd, maar zelf ben ik niet zo van de Hollandse hits. Ook het besef dat deze super vakantie eigelijk ten einde is hielp bij mij niet voor de sfeer. Toen maar lekker mijn bedje opgezocht

Dag 16: San José
Dat was het dan, de laatste nacht in de natuur. Wat zal ik de geluiden gaan missen. Eerst moeten we afscheid nemen van een gezellig deel van ons groepje. De emoties liepen hoog op bij het afscheid, wat alleen al aangaf hoe leuk we het als groep hebben gehad. Na hun te hebben uitgezwaaid was het onze beurt om in de bus te stappen. De anders redelijke roemeurig bus was veranderd in een begrafenis stemming. Het was dood stil. De vakantie zit er zo goed als op.

In San José hebben we weer het zelfde hotel. Die middag besteden we nog wat tijd aan souvenirs. Later in de middag de koffers voor de laatste keer gepakt en gewogen. Het gewicht viel ondanks de vochtige kleding reuze mee. ’s Avond met een deel van de groep nog een ontzettend leuke afsluiter gehad bij het restaurant tegenover hotel. Waarna Bernard mij nog een souvenir had gekocht. Een speel goed dinosaurus ter nagedachtenis aan deze droom reis en ons avondje stappen. Weer een leuk speeltje voor in de letterbak. Voor de laatste keer…. Weltrusten Costa Rica

Dag 17: Vertrek
Vandaag moesten we weer vroeg uit de veren. Om 5 uur vertrekt de bus al naar het vliegveld. Helaas heeft iedereen het gehaald en liep het vliegtuig geen vertraging op. Om iets over 8 zaten we weer in de lucht naar het natte kikker landje.

De overstap in New York is echt een makkie. Gewoon rustig blijven, en luisteren wat er gezegd word. De Amerikanen op het vliegveld zijn niet bepaald vriendelijk, maar zelfs daar kunnen we wel weer om lachen. Voor vertrek nog maar even langs de Mac, dat moet je toch gedaan hebben wanneer je in de USA bent.

We hadden ongeveer 45 minuten tijd waarna ons vliegtuig vertrok. Luxe vliegtuig met video on demand en spelletjes onderling spelen met je reisgenoten. Slapen was er niet bij.

Dag 18: Amsterdam
Om iets over 7 zet ons vliegtuig weer haar wielen aan de aarde in een regenachtig Nederland. De vlucht viel reuze mee. Onze koffer gepakt, en afscheid van de super gezellige groep genomen. Meteen een afspraak gemaakt om met z’n allen een weekentje Center Parks te boeken om daar onze hobby ,, Bommetjuuuuuuh” verder uit te oefenen.

Dag 19: Thuis
Vandaag nog maar eens rustig de reis doorgenomen…. Conclusie?
• Het weer ( regen seizoen) was super. Elke dag tot een uur of 4 mooi weer 30 graden, gevolgd door een stortbui, dat koelt lekker af.
• Banksaldo viel reuze mee, door al die colonnes en dollars waren we een beetje de tel kwijt
• Het missen van de 1e twee dagen zijn geen drama geweest. Fox heeft haar best gedaan het te compenseren in Costa Rica zelf. De financiële compensatie moet komen van de verzekering en van Continental
• Deze reisleider wist erg veel in detail te vertellen over de flora en fauna, en ging ook overal mee naartoe als daar vraag naar was
• De lodges zorgen voor een gezellige sfeer
• Het eten in Costa Rica is echt goed toe doen, misschien zelfs wat aan de vele kant
• Min puntje is toch wel de tussen dag in San José. Daar ben je de 1e dag al, en de laatste dag bijna de hele dag. En erg veel is daar niet te zien. Wij waren liever in één keer doorgereden naar Tortugero
• En tot slot… als je in Costa Rica bent geweest is NL echt geen REET! meer aan

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: